Szczepienia obowiązkowe::Sante

Szczepienia dla Podróżujących - szczegóły TUTAJ

Dlaczego warto się szczepić? - więcej informacji TUTAJ

Szczepienia Obowiązkowe i Zalecane - aktualny kalendarz szczepień na rok 2012 TUTAJ

SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE DZIECI I MŁODZIEŻY WEDŁUG WIEKU
Szczepienia ochronne są podstawowym narzędziem w zwalczaniu chorób zakaźnych.
Za najważniejsze uważa się szczepienia zawarte w kalendarzu szczepień obowiązkowych, do których w naszym kraju zalicza się między innymi szczepienia przeciwko:

gruźlicy
wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
błonicy
tężcowi
krztuścowi (kokluszowi)
polio
odrze
śwince
różyczce

ZASADY BEZPIECZEŃSTWA SZCZEPIEŃ
Dzieci często chorują dlatego trudno czasami ściśle trzymać się zalecanych terminów szczepień zgodnie z ustalonym kalendarzem. Może się zdarzyć, że dziecko pojawi się do szczepienia w wyznaczonym w kalendarzu szczepień terminie a mimo to lekarz po badaniu , może uznać, że stan zdrowia dziecka jest przeciwwskazaniem do szczepienia tego dnia i wskazać inny termin, w jakim należy się ponownie zgłosić.
Lekarz będzie brał przy tym pod uwagę następujące zasady:

• odstęp między kolejnymi szczepionkami, zawierającymi żywe drobnoustroje nie powinien być krótszy niż 4 tygodnie;
• odstęp między kolejnymi dawkami tej samej szczepionki powinien być zgodny z wskazaniami producenta;
• odstęp między szczepionką zawierającą żywe drobnoustroje a szczepionką, która ich nie zawiera (inaktywowaną, czyli zabitą) może być dowolny, choć lepiej zrobić kilka dni przerwy, żeby wygasł ewentualny odczyn poszczepienny;
• PRZED KAŻDYM SZCZEPIENIEM DZIECKO POWINNO BYĆ ZBADANE PRZEZ LEKARZA

KALENDARZ SZCZEPIEŃ:

1 rok życia, w ciągu 24 godzin po urodzeniu
1 rok życia, 2 miesiąc życia (7-8 tydzień)
1 rok życia, 3-4 miesiąc życia
1 rok życia, 5-6 miesiąc życia
1 rok życia, 7 miesiąc życia
2 rok życia, 13-14 miesiąc życia
2 rok życia, 16-18 miesiąc życia
6 rok życia, okres przedszkolny
10 rok życia, Szkoła Podstawowa i Gimnazjum
14 rok życia - Szkoła Podstawowa i Gimnazjum
19 rok życia lub ostatni rok nauki w szkole – Szkoła Ponadpodstawowa
Szczepienia obowiązkowe osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie
Informacje dodatkowe o szczepieniach

1 rok życia - w ciągu 24 godzin po urodzeniu

Szczepienie przeciw:

GRUŹLICY
- śródskórnie szczepionką BCG
1. Szczepienie noworodków przeciw gruźlicy powinno być wykonane jednocześnie ze szczepieniem przeciw WZW typu B lub w dowolnym momencie przed wypisaniem dziecka z oddziału noworodkowego.
2. Szczepienie przeciw gruźlicy w przypadku noworodków urodzonych przedwcześnie wykonuje się po osiągnięciu masy ciała powyżej 2000 g.
3. Szczepienie przeciw gruźlicy w przypadku noworodków urodzonych przez matki HIV+ musi być poprzedzone konsultacją specjalistyczną. Decyzję o szczepieniu podejmuje specjalista chorób zakaźnych lub lekarz poradni konsultacyjnej ds. szczepień.
4. Zgodnie z aktualną wiedzą, odstąpiono od oceny wielkości blizny poszczepiennej

WZW typu B (Wirusowe Zapalenie Wątroby typu B)
- domięśniowo (pierwsza dawka)
Szczepienia podstawowe noworodków i niemowląt wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu zbliżonym do: 0; 1; 6 miesięcy. Pierwsza dawka podawana jest w ciągu 24 godzin po urodzeniu (najlepiej w ciągu 12 godzin), jeśli to możliwe jednocześnie ze szczepieniem przeciw gruźlicy. Druga dawka szczepienia pierwotnego po 4-6 tygodniach od poprzedniej, jeśli to możliwe, jednocześnie ze szczepieniem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecia dawka, uzupełniająca szczepienia podstawowego, po 6 miesiącach od pierwszej dawki.

1 rok życia - 2 miesiąc życia (7-8 tydzień)

Szczepienie przeciw:

WZW typu B (Wirusowe Zapalenie Wątroby typu B)
- domięśniowo (druga dawka)
Drugą dawkę szczepionki WZW typu B należy podać w 7-8 tygodniu życia jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki DTP, a dawkę trzecią na przełomie 6 i 7 miesiąca życia.

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI
(pierwsza dawka) - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP.

Szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi wykonywane są szczepionką DTP, trzykrotnie w odstępach 6 tygodni w 1 roku życia (szczepienie pierwotne) oraz jeden raz w 2 roku życia (szczepienie uzupełniające). Pierwsza dawka szczepionki podawana jest w 2 miesiącu życia, po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW typu B, jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw WZW typu B. Druga dawka - na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie ze szczepionką przeciw poliomyelitis (IPV). Trzecia dawka - w 5 miesiącu życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw poliomyelitis (IPV). Dawka czwarta - w 16-18 miesiącu życia, jednocześnie ze szczepionką inaktywowaną przeciw poliomyelitis (IPV).
Dzieciom mającym trwałe przeciwwskazania do szczepienia szczepionką komórkową przeciw krztuścowi należy zastosować szczepionkę DTaP z bezkomórkowym komponentem krztuścowym - trzykrotnie w 1 roku życia i jeden raz w 2 roku, według schematu DTP, jeżeli nie ma przeciwwskazań do szczepienia komponentem acelularnym, lub szczepionką DT, dwukrotnie w 1 roku życia i jeden raz w 2 roku. Wówczas w 2 miesiącu życia trzeba podać domięśniowo szczepionkę przeciw WZW typu B, a po 6 tygodniach jednocześnie zaszczepić pierwszą dawką DT (podskórnie) i pierwszą dawką szczepionki POLIO (IPV-odskórnie). Po następnych 6 tygodniach podać: drugą dawkę szczepionki DT (podskórnie) i jednocześnie drugą dawkę szczepionki POLIO (IPV - podskórnie).

Zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b (Hib)
- domięśniowo lub podskórnie (pierwsza dawka)

Szczepienia przeciwko zakażeniom Haemophilus influenzae typu b wykonywane są u dzieci w 1 i 2 roku życia. Pierwsza dawka szczepionki powinna być podana w 2 miesiącu życia, jednocześnie z DTP i WZW typu B, a dalsze jednocześnie z kolejnymi dawkami szczepionki DTP. Pełen cykl szczepień powinien składać się z 3 dawek szczepienia pierwotnego, podawanych trzykrotnie w 1 roku życia oraz jednej dawki uzupełniającej podanej w 2 roku życia dziecka, o ile producent nie wskazuje innego schematu uodpornienia.
Dzieciom szczepionym od 6 do 12 miesiąca życia powinny być podane dwie dawki szczepionki w cyklu szczepień pierwotnych oraz jedna dawka uzupełniająca, po roku od podania 2 dawki.
Dzieciom powyżej 1 roku życia powinna być podana jedna dawka szczepionki.
Szczepionkę przeciw HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b można stosować jednocześnie z innymi szczepionkami, np. DTP, IPV, WZW typu B, ale w oddzielnych iniekcjach lub w postaci preparatów skojarzonych np. DTaP-HIB, DTP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB-HBV - preparaty te nie są finansowane ze środków znajdujących się w budżecie Ministra Zdrowia.

1 rok życia - 3-4 miesiąc życia
(po 6-8 tygodniach od poprzedniego szczepienia)

Szczepienie przeciw:

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI
(druga dawka) - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP

POLIOMYELITIS (Choroba Heinego-Medina)
- podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa) (pierwsza dawka)

Zgodnie z zaleceniami Polskiego Komitetu Certyfikacji Eradykacji Poliomyelitis, w celu wyeliminowania zachorowań towarzyszących szczepieniom, wprowadzono dla wszystkich niemowląt szczepionkę zabitą (IPV) jako pierwsze dwie dawki szczepienia.
Pierwszą dawkę podaje się podskórnie lub domięśniowo na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego) jednocześnie z drugą dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, a drugą dawkę po 6 tygodniach jednocześnie z trzecią dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecią dawkę szczepionki IPV w ramach szczepienia podstawowego (uzupełniającą) należy podać w 16-18 miesiącu życia jednocześnie ze szczepionką DTP.
W 6 roku życia należy podać szczepionkę OPV.

Zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b (Hib)
- domięśniowo lub podskórnie (druga dawka)

1 rok życia - 5-6 miesiąc życia
(po 6-8 tygodniach od poprzedniego szczepienia)

Szczepienie przeciw:

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI
(trzecia dawka) - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP

POLIOMYELITIS (Choroba Heinego-Medina)
- podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa) (druga dawka)

Zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b (Hib)
- domięśniowo lub podskórnie (trzecia dawka)

1 rok życia - 7 miesiąc życia

Szczepienie przeciw:

WZW typu B (Wirusowe Zapalenie Wątroby typu B)
- domięśniowo (trzecia dawka)

2 rok życia - 13-14 miesiąc życia

Szczepienie przeciw:

ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE
- podskórnie żywą szczepionką skojarzoną (pierwsza dawka)
Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, należy ją podać po upływie, co najmniej 4 tygodni od wyzdrowienia.
Dawkę przypominającą szczepionki skojarzonej przeciw odrze, śwince i różyczce należy podać w 10 roku życia

2 rok życia - 16-18 miesiąc życia

Szczepienie przeciw:

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI
(czwarta dawka) - podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP
Dzieci z przeciwwskazaniami do podania preparatu zawierającego komórkowy komponent krztuśca, które w pierwszym roku życia otrzymały trzy dawki DTaP, należy zaszczepić domięśniowo czwartą dawką DTaP.

POLIOMYELITIS (Choroba Heinego-Medina)
- podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa)-(trzecia dawka)

Zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b (Hib)
- domięśniowo lub podskórnie (czwarta dawka)

Okres przedszkolny - 6 rok życia

Szczepienie przeciw:

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI
- domięśniowo szczepionką DTaP zawierającą bezkomórkowy komponent krztuśca. Pierwsza dawka przypominająca

POLIOMYELITIS (Choroba Heinego-Medina)
- doustnie szczepionką OPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa) Pierwsza dawka przypominająca

Szkoła Podstawowa i Gimnazjum – 10 rok życia

Szczepienie przeciw:

ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE
- podskórnie żywą szczepionką skojarzoną (dawka przypominająca)

Szkoła Podstawowa i Gimnazjum – 14 rok życia

Szczepienie przeciw:

WZW typu B (Wirusowe Zapalenie Wątroby typu B)
- domięśniowo, 3-krotnie w cyklu 0; 1; 6 miesięcy
Dotyczy wyłącznie tych osób, które nie były uprzednio szczepione podstawowo w ramach szczepień obowiązkowych lub zalecanych. Nie przewiduje się podawania dawek przypominających.

BŁONICY, TĘŻCOWI

- podskórnie lub domięśniowo
Druga dawka przypominająca.

Szkoła Ponadpodstawowa – 19 rok życia lub ostatni rok nauki w szkole

Szczepienie przeciw:

BŁONICY, TĘŻCOWI
- podskórnie lub domięśniowo
Trzecia dawka przypominająca. Nie powinna być podana wcześniej, niż po upływie 5 lat od ostatniej dawki szczepionki.

Szczepienia obowiązkowe osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie

Szczepienie przeciw:

WZW typu B (Wirusowe Zapalenie Wątroby typu B)
- domięśniowo
Obowiązkowe dla:

Osoby wykonujące zawody medyczne narażone na zakażenie.
Uczniowie średnich i policealnych szkół medycznych, studenci akademii medycznych i innych uczelni wyższych kształcących na kierunkach medycznych, w ciągu pierwszego roku szkolnego akademickiego.
Osoby z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych).
Chorzy z przewlekłym uszkodzeniem nerek, zwłaszcza osoby dializowane oraz z przewlekłym uszkodzeniem wątroby o etiologii wirusowej, autoimmunologicznej, metabolicznej lub alkoholowej, w szczególności z przewlekłym zakażeniem HCV.
Zakażeni HIV a także dzieci z wrodzonym lub nabytym defektem odporności.
Osoby przygotowywane do zabiegów wykonywanych w krążeniu pozaustrojowy

Szczepienia podstawowe według schematu: 0; 1; 6 miesięcy życia. Nie należy szczepić osób uprzednio zaszczepionych podstawowo przeciw WZW typu B. U osób zdrowych szczepień przypominających nie przewiduje się. Schemat szczepienia według wskazań lekarza oraz producenta. Przewiduje się dawki przypominające szczepionki dla osób z chorobami przewlekłymi, zwłaszcza osób dializowanych oraz z niedoborami odporności. U tych osób należy stosować dawki przypominające w celu utrzymania stężenia przeciwciał anty HBs powyżej poziomu ochronnego (10 j.m./l).

Zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b (Hib)
- domięśniowo lub podskórnie
Obowiązkowe dla: Dzieci do ukończenia 2 roku życia niezaszczepione w schemacie podstawowym od 2 miesiąca życia – dawkowanie według wskazań producenta szczepionki.
Cykl szczepień należny dla wieku dziecka, dawkowanie według wskazań producenta. Można stosować jednocześnie z innymi szczepionkami, np. DTP, IPV, WZW typu B, ale w oddzielnych iniekcjach lub w postaci preparatów skojarzonych np. DTaP-HIB, DTP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB-HBV – preparaty te nie są finansowane ze środków znajdujących się w budżecie ministra właściwego do spraw zdrowia.

Zakażeniom STREPTOCOCCUS PNEUMONIAE (Dwoinka zapalenia płuc)

- domięśniowo lub podskórnie
Przeciw pneumokokom:
Obowiązkowe dla:

Dzieci od 2 miesiąca życia do ukończenia 5 roku życia po urazach i z wadami ośrodkowego układu nerwowego przebiegającymi z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego lub chorujące na:

przewlekłe choroby serca z niewydolnością układu krążenia,
schorzenia immunologiczno-hematologiczne,
małopłytkowość idiopatyczną,
ostrą białaczkę, chłoniaki, sferocytozę wrodzoną,
asplenię wrodzoną lub po splenektomii,
zespół nerczycowy o podłożu genetycznie uwarunkowanej strukturopatii,
pierwotne zaburzenia odporności,
zakażone HIV,
przed planowanym przeszczepem lub po przeszczepie szpiku, narządów wewnętrznych lub wszczepieniu implantu ślimakowego;

Dzieci przedwcześnie urodzone do ukończenia pierwszego roku życia chore na dysplazję oskrzelowo-opłucną.
Dawkowanie i cykl szczepień według wskazań producenta szczepionki.

BŁONICY
- podskórnie szczepionką monowalentną (d, D) lub skojarzoną ze szczepionką przeciwtężcowi (Td, DT)
Obowiązkowe dla:

Ze wskazań indywidualnych.
Osoby ze styczności z chorymi na błonicę.
W zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Obowiązek szczepień ochronnych może zostać nałożony w zależności od stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw zdrowia lub wojewodę (art. 46 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi).

OSPIE WIETRZNEJ
- domięśniowo lub podskórnie
Obowiązkowe dla:
a) Dzieci do ukończenia 12 roku życia:

z upośledzeniem odporności o wysokim ryzyku ciężkiego przebiegu choroby,
z ostrą białaczką limfoblastyczną w okresie remisji,
zakażone HIV,
przed leczeniem immunosupresyjnym lub chemioterapią,

b) Dzieci do ukończenia 12 roku życia z otoczenia osób określonych w lit. a) - które nie chorowały na ospę wietrzną.
Dawkowanie według wskazań producenta szczepionki.

DUROWI BRZUSZNEMU
– podskórnie szczepionką monowalentną (Ty) lub skojarzoną ze szczepionką przeciw tężcowi (TyT)
Obowiązkowe dla:

Ze wskazań indywidualnych.
W zależności od sytuacji epidemiologicznej.

WŚCIEKLIŹNIE
- domięśniowo lub podskórnie
Obowiązkowe dla:

Ze wskazań indywidualnych.
Osoby podejrzane o zakażenie wirusem wścieklizny.

TĘŻCOWI
- podskórnie
Obowiązkowe dla:

Ze wskazań indywidualnych.
Osoby narażone na zakażenie tężcem.
W zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Zakażeniom NEISSERIA MENINGITIDIS (Dwoinka zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych)
- domięśniowo lub podskórnie
Obowiązkowe dla:

Ze wskazań indywidualnych.
W zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Informacje dodatkowe o szczepieniach

SZCZEPIENIA PRZECIW WIRUSOWEMU ZAPALENIU WĄTROBY TYPU B (WZW typu B)
1. Szczepienia podstawowe noworodków i niemowląt wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu zbliżonym do: 0; 1; 6 miesięcy. Pierwsza dawka podawana jest w ciągu 24 godzin po urodzeniu (najlepiej w ciągu 12 godzin), jeśli to możliwe jednocześnie ze szczepieniem przeciw gruźlicy . Druga dawka szczepienia pierwotnego po 4-6 tygodniach* od poprzedniej, jeśli to możliwe, jednocześnie ze szczepieniem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecia dawka, uzupełniająca szczepienia podstawowego, po 6 miesiącach* od pierwszej dawki.
2.Dotyczy młodzieży w 14 roku życia w stosunku do tych osób które nie były uprzednio szczepione. Szczepienie należy wykonać dawką dla dzieci lub dla dorosłych w zależności od wieku dziecka i zaleceń producenta w cyklu: 0; 1; 6 miesięcy.
3. Szczepienia osób z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV narażonych w sposób szczególny na zakażenie (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych) wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu: 0; 1; 6 miesięcy. Nie przewiduje się podawania dawek przypominających.
4. Szczepienia osób poddawanych zabiegom dializ wykonuje się z zastosowaniem dawek szczepionki wskazanej przez producenta dla osób dializowanych.
5. Oznaczanie poziomu przeciwciał anty HBs u osób przewlekle chorych nie jest finansowane w ramach budżetu PSO.
6. Niedopuszczalne jest odmawianie wykonania zabiegu medycznego związanego z naruszeniem ciągłości tkanek w przypadku braku szczepienia przeciw WZW typu B.
* w zależności od zaleceń producenta

SZCZEPIENIA PRZECIW ODRZE, ŚWINCE I RÓŻYCZCE
1. Szczepienie podstawowe skojarzoną szczepionką potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce należy podać w 13-14 miesiącu życia.
2. Dawkę przypominającą szczepionki skojarzonej przeciw odrze, śwince i różyczce należy podać w 10 roku życia, szczepieniem tym objęta jest cała populacja dzieci w w/w roczniku.
3. W stosunku do dzieci powyżej 10 roku życia, które nie otrzymały dwóch dawek szczepionki skojarzonej przeciw odrze, śwince i różyczce, należy systematycznie uzupełnić brakującą dawkę szczepionki, nie później niż do ukończenia 19 roku życia. Dotyczy to dzieci urodzonych po 31 grudnia 1996 r.
4. Wykonane w 7 roku życia szczepienie preparatem monowalentnym przeciw odrze nie jest przeciwwskazaniem do zaszczepienia preparatem skojarzonym przeciw odrze, śwince i różyczce w 10 roku życia.
5. Dzieci, które otrzymały dwie dawki skojarzonej szczepionki potrójnej przeciw odrze, śwince i różyczce w poprzednich latach życia, nie wymagają podawania trzeciej dawki tej szczepionki.
6. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, należy ją podać po upływie co najmniej 4 tygodni od wyzdrowienia.
7. Nie zaleca się zachodzenia w ciążę w ciągu 4 tygodni od podania szczepionki potrójnej przeciw odrze, śwince i różyczce, pomimo że zajście w ciążę w okresie 3 miesięcy od jej podania nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych u płodu.

SZCZEPIENIA PRZECIW GRUŹLICY
1. W przypadku odroczenia wykonania szczepienia przeciw gruźlicy w pierwszej dobie życia, szczepionkę należy podać w innym możliwym terminie przed wypisaniem dziecka z oddziału noworodkowego.
2. Szczepienie przeciw gruźlicy w przypadku noworodków urodzonych przedwcześnie wykonuje się po osiągnięciu masy ciała powyżej 2000 g.
3. Szczepienie przeciw gruźlicy w przypadku noworodków urodzonych przez matki HIV+ musi być poprzedzone konsultacją specjalistyczną. Decyzję o szczepieniu podejmuje specjalista chorób zakaźnych lub lekarz poradni konsultacyjnej ds. szczepień.
4. Zgodnie z aktualną wiedzą, odstąpiono od oceny wielkości blizny poszczepiennej oraz obowiązkowej rewakcynacji dzieci i młodzieży. Z tego powodu u każdego dziecka należy na podstawie dokumentacji medycznej sprawdzić wykonanie szczepienia BCG, a jeśli szczepienie to nie było wykonane, należy w możliwie najkrótszym terminie podać jedną dawkę szczepionki BCG śródskórnie. Szczepienie należy kontynuować u dzieci i młodzieży nie zaszczepionej w okresie noworodkowym od dnia urodzenia do ukończenia 15 roku życia. W przypadku wystąpienia wątpliwości szczepienie może być zrealizowane w poradni specjalistycznej świadczącej usługi w zakresie szczepień ochronnych.

SZCZEPIENIA PRZECIW POLIOMYELITIS (Choroba Heinego-Medina)
1. Zgodnie z zaleceniami Polskiego Komitetu Certyfikacji Eradykacji Poliomyelitis, w celu wyeliminowania zachorowań towarzyszących szczepieniom, wprowadzono dla wszystkich niemowląt szczepionkę zabitą (IPV) jako pierwsze dwie dawki szczepienia. Pierwszą dawkę podaje się podskórnie lub domięśniowo na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6-8 tygodniach* od szczepienia poprzedniego) jednocześnie z drugą dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, a drugą dawkę po 6-8 tygodniach* jednocześnie z trzecią dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecią dawkę szczepionki IPV w ramach szczepienia podstawowego (uzupełniającą) należy podać w 16-18 miesiącu życia jednocześnie ze szczepionką DTP.
2. W 6 roku życia należy podać szczepionkę OPV.
* w zależności od zaleceń producenta

SZCZEPIENIA PRZECIW BŁONICY, TĘŻCOWI I KRZTUŚCOWI
1. Szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi wykonywane są szczepionką DTP trzykrotnie, w odstępach 6-8 tygodni*, w pierwszym roku życia (szczepienie pierwotne) oraz jeden raz w 2 roku życia (szczepienie uzupełniające). Pierwsza dawka szczepionki podawana jest w 2 miesiącu życia, po 6-8 tygodniach* od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW typu B, jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw WZW typu B. Druga dawka - na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6-8 tygodniach* od szczepienia poprzedniego), jednocześnie ze szczepionką przeciw poliomyelitis (IPV). Trzecia dawka - w 5 miesiącu życia (po 6-8 tygodniach* od szczepienia poprzedniego), jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw poliomyelitis (IPV). Dawka czwarta - w 16-18 miesiącu życia, jednocześnie ze szczepionką inaktywowaną przeciw poliomyelitis (IPV).
2. Dzieciom mającym trwałe przeciwwskazania do szczepienia szczepionką komórkową przeciw krztuścowi należy zastosować szczepionkę DTaP z bezkomórkowym komponentem krztuścowym – trzykrotnie w pierwszym roku życia i jeden raz w 2 roku życia, według schematu DTP, jeżeli nie ma przeciwwskazań do szczepienia komponentem acelularnym, lub szczepionką DT, dwukrotnie w pierwszym roku życia i jeden raz w 2 roku życia. Wówczas w 2 miesiącu życia trzeba podać domięśniowo szczepionkę przeciw WZW typu B, a po 6-8 tygodniach* jednocześnie zaszczepić pierwszą dawką DT (podskórnie) i pierwszą dawką szczepionki POLIO (IPV - podskórnie). Po następnych 6-8 tygodniach* podać: drugą dawkę szczepionki DT (podskórnie) i jednocześnie drugą dawkę szczepionki POLIO (IPV - podskórnie). * w zależności od zaleceń producenta

SZCZEPIENIA PRZECIW HAEMOPHILUS INFLUENZAE TYPU b (Hib)
1. Szczepienia przeciw haemophilus influenzae typu b jednocześnie z kolejnymi dawkami szczepionki DTP. Pełen cykl szczepień powinien składać się z 3 dawek szczepienia pierwotnego, podawanych trzykrotnie w pierwszym roku życia oraz jednej dawki uzupełniającej podanej w 2 roku życia dziecka, o ile producent nie wskazuje innego schematu uodpornienia.
2. Dzieciom szczepionym od 6 do 12 miesiąca życia powinny być podane dwie dawki szczepionki w cyklu szczepień pierwotnych oraz jedna dawka uzupełniająca, po roku od podania 2 dawki.
3. Dzieciom powyżej pierwszego roku życia powinna być podana jedna dawka szczepionki.

SZCZEPIENIA PRZECIW OSPIE WIETRZNEJ
1. Sczepienia przeciwko ospie wietrznej w ramach szczepień obowiązkowych powinny być wykonane zgodnie z zarejestrowanym schematem szczepienia. Obecnie obowiązuje dwudawkowy schemat szczepienia dla wszystkich dzieci bez względu na wiek.
2. Minimalny odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami tej szczepionki wynosi 4 tygodnie.
3. W przypadku dzieci chorych przewlekle szczepienie może być wykonane, gdy pozwala na to stan kliniczny i immunologiczny pacjenta oceniony przez specjalistę.

ORGANIZACJA SZCZEPIEŃ
1. Obowiązkowe szczepienia ochronne preparatami zakupionymi ze środków budżetu państwa wykonują wyłącznie ŚWIADCZENIODAWCY w ramach umów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia na świadczenie podstawowej opieki zdrowotnej lub innego zakresu świadczeń (np. z zakresu medycyny szkolnej), o ile tak przewiduje zawarta umowa.
2. Dzieci rozpoczynające naukę w szkole powinny być szczepione na jesieni. Jest to uzasadnione następującymi względami:
a) szczepienia takie chronią dzieci przed zakażeniami w nowym środowisku;
b) dopiero na jesieni większość dzieci urodzonych w danym roku osiąga wiek wskazany w programie szczepień ochronnych;
c) szczepienia zwykle wyprzedzają sezonową zwyżkę zachorowań (styczeń-maj następnego roku kalendarzowego).
3. Jeżeli duża koncentracja szczepień utrudnia ich wykonanie albo przemawiają za tym ważne względy organizacyjne, część szczepień (zwłaszcza dzieci kończących szkoły podstawowe lub ponadpodstawowe) można przeprowadzić w I połowie roku kalendarzowego. Wówczas należy szczepić wcześniej (przed wakacjami) dzieci kończące określony wiek w danym roku kalendarzowym - tzn. dopuszcza się wcześniejsze o około pół roku szczepienie dzieci w wieku szkolnym, a nie przekładanie ich na kolejny rok kalendarzowy.
4. Określony w części IA PSO wiek dziecka należy rozumieć jak w przykładzie: dziecko, które ukończyło 3 lata jest w czwartym roku życia.
5. Odstęp między szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje nie powinien być krótszy niż 4 tygodnie.
6. Odstęp między kolejnymi dawkami tej samej szczepionki powinien być zgodny ze wskazaniami producenta.
7. Odstęp między różnymi szczepionkami nie zawierającymi żywych drobnoustrojów jest dowolny, z zachowaniem niezbędnego odstępu dla uniknięcia nałożenia się ewentualnego niepożądanego odczynu poszczepiennego na kolejne szczepienie.
8. Odstęp między szczepionką zawierającą żywe drobnoustroje, a szczepionką nie zawierającą żywych drobnoustrojów jest dowolny, z zachowaniem niezbędnego odstępu dla uniknięcia nałożenia się ewentualnego niepożądanego odczynu poszczepiennego na kolejne szczepienie.